کتاب روشهاي آسیب زا در تربیت از منظر تربیت اسلامي
درباره کتاب
کتاب روشهای آسیبزا در تربیت از منظر تربیت اسلامی نوشتهٔ محمدرضا قائمیمقدم، توسط انتشارات پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، برای دانشجویان رشته علوم تربیتی چاپ و منتشر شده است.
کتاب «روشهای آسیبزا در تربیت از منظر تربیت اسلامی» اثر محمدرضا قائمی مقدم به بررسی موانع و آسیبهایی میپردازد که در فرایند تربیت اسلامی میتواند رخ دهد. نویسنده سعی میکند نشان دهد که صرف اقامه نظام تربیتی مبتنی بر مفاهیم اسلامی کافی نیست، بلکه باید به ساختارها، روشها و مناسبات تربیتی نیز توجه شود تا از تبدیل شدن تربیت به فرآیندی ناکارا یا آسیبزا جلوگیری شود.
در این کتاب اشاره میشود به موضوعاتی چون روشهایی که تربیت را از محوریت انسان و رشد معنوی دور میکنند، استفاده مبهم یا نابهجا از ابزارهای تربیتی، فقدان ارتباط معنامند میان مربی و مَربی، و تربیتی که بیشتر بر کنترل و انقیاد تأکید دارد تا رشد و آزادی. قائمی مقدم با اتکا به منابع دینی، روانشناختی و تربیتی، آسیبشناسی تربیت معاصر اسلامی را با زبان علمی و در عین حال قابل فهم برای مخاطب عمومی عرضه کرده است.
کتاب میتواند برای مربیان، معلمان، دانشجویان علوم تربیتی و کسانی که در آموزش دینی فعالیت میکنند منبعی مهم باشد چون نه تنها نقاط ضعف تربیت اسلامی را نشان میدهد بلکه مسیرهایی برای اصلاح روشها و بهبود تعامل تربیتی ارائه میکند.
چکیده کتاب
در قلمرو تربیت و در ارتباط بین مربی و متربّی و والدین و فرزندان، گاه رفتارهایی از مربی و والدین سرمیزند که بر متربّیان و فرزندان تأثیرات منفی دارد، اینگونه رفتارها را میتوان روشهای سلبی یا روشهای آسیبزا نامید. این کتاب به بررسی این روشها از منظر آیات و روایات میپردازد و سعی دارد به روشهایی اشاره کند که در گزارههای دینی بهگونهای مورد نهی مستقیم قرار گرفتهاند. بر این پایه در هفت فصل اول، به بررسی روشهای نامگذاری نامناسب و القاب ناشایست، تبعیض و بیعدالتی، تحمیل و اجبار، تحقیر و اهانت، مراء و جدل (بگو و مگو)، تضاد در گفتار و رفتار و در نهایت تنبیه میپردازد، در فصل هشتم تأثیر بهکارگیری این روشها در شکلگیری خودپنداره منفی در متربّیان و فرزندان را بررسی میکند و در فصل پایانی، از برخی عوامل بهکارگیری اینگونه روشها از سوی اولیا و مربیان سخن میگوید.
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.