کتاب مبانی پژوهش کیفی؛فنون و مراحل تولید نظریه زمینهای
درباره کتاب
کتاب مبانی پژوهش کیفی؛فنون و مراحل تولید نظریه زمینهای نوشته انسلم استراوس و جولیت کوربین ترجمهی ابراهیم افشار، توسط نشر نی، برای دانشجویان رشته علوم اجتماعی چاپ و منتشر شده است.
کتاب مبانى پژوهش کیفى روشهایى ارائه مىکند که پژوهشگران را قادر مىسازند دادههاى خود را تحلیل و تفسیر کنند و نهایتاً به نظریهسازى بپردازند.
اَنسِلم استراوس (استاد درگذشته دانشگاه سان فرانسیسکو و یکى از دو خالق نظریه زمینهاى) و جولیت کربین، راهنماى گام به گام پژوهش را ـ از مرحلهی شکلگیرى سؤال پژوهش تا رویکردهاى مختلف براى کدگذارى و تحلیل، و درنهایت گزارشکردن نتایج آن ـ در این کتاب عرضه مىکنند. کتاب به زبانى بسیار بىپیرایه نوشته شده، و سرشار از تعاریف و مثالهاى گویاست. آخرین فصلهاى آن با بحث از ملاکهاى ارزشیابى پژوهش و پاسخ به پرسشهاى رایج دانشجویان علاقهمند به پژوهشهاى کیفى پایان مىیابد. این کتاب اثرى شاخص در موضوع روشهاى کیفى است. ترجمهی حاضر از ویرایش دوم کتاب صورت گرفته که بهنحو اساسى بازنگرى شده است.
بخشی از کتاب مبانی پژوهش کیفی
«پژوهشگر نمونهگیری را در امتداد ویژگیها و ابعاد و شرایط متفاوت انجام میدهد. برای مثال، اگر پژوهشگر به مطالعۀ نحوۀ مراقبت از بیماران در بیمارستانها مشغول باشد و بهنظرش بیاید که «جریان کار» یک مقولۀ عمده است که از لحاظ درجه، نوع، میزان، و مانند اینها و براساس بخش بیمارستانی و ساعت روز تغییر میکند، آنگاه میتواند مقداری وقت خود را برای مشاهدۀ هر سه شیفت و نیز بخشهای مختلف بیمارستانی (مثلاً بخش مراقبت از کودکان، نوزادان نارس و مریض، بیماران سرطانی، و بیماران قلبی) صرف بکند تا برایش مشخص شود چگونه و چرا «جریان کار» متفاوت است. بهحداکثررساندن امکان مقایسۀ مفاهیم در امتداد ویژگیها و شباهتها و تفاوتهایشان، پژوهشگر را قادر میسازد که مقولهها را متراکم کند و آنها را از یکدیگر تشخیص دهد و طیف تفاوتهایشان را مشخص کند.
نمونهگیری نظری هنگامی مهم است که به کشف عرصههای نو یا دستنخورده و ناشناخته میپردازیم. زیرا نمونهگیری نظری پژوهشگر را قادر میسازد که مسیرهای نمونهگیریای را برگزیند که میتوانند بیشترین بازده نظری را در پی داشته باشند. توجه داشته باشید که پیش از این گفتیم وقایع و رخدادها را نمونهگیری کنید، نه افراد را بهصِرفِ فردبودنشان. رویدادها و موردها نمایندۀ موقعیتهاییاند که منجر به مسائل، مشکلات، یا پدیدهها میشوند. در آنهاست که اشخاص، سازمانها، جوامع یا ملتها خود را مواجه با مسائل و یا در وضع عادی مییابند و به آن اوضاع و احوال با عمل/ تعامل پاسخ میدهند. برای مثال، به مطالعۀ ما از کار در بیمارستانها بازگردیم. یک زلزله (که واقعاً رخ داد) نمونهای از یک واقعه یا حادثه بود. زلزله واقعۀ مهمی بود؛ اما آنچه بیشتر به مطالعۀ ما مرتبط بود، آن بود که بلافاصله پس از زلزله چه بر سر «جریان کارها» (یک مقولۀ مهم) در بخشهای بیمارستانها میآید. کارکنان بیمارستان به خود و محیط و بیماران چگونه سر و سامان دادند تا جریان کار ادامه یابد؟ این حادثه طبیعی فرصتی طلایی در اختیار ما نهاد تا در شرایطی که پاسخ به موقعیتهای دشوار و آشفته را به حداکثر میرساند، «جریان کار» را مطالعه کنیم.»
نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.