کتاب انسان كنش شناسي اعتباري اثر سید حمیدرضا حسنی, هادی موسوی

کتاب انسان کنش‌شناسی اعتباری (ظرفیت‌شناسی انسان‌شناسی عالمان علم اصول و علامه‌طباطبایی  برای علوم انسانی)

درباره کتاب

کتاب انسان کنش‌شناسی اعتباری (ظرفیت‌شناسی انسان‌شناسی عالمان علم اصول و علامه‌طباطبایی  برای علوم انسانی) نوشتهٔ سید حمیدرضا حسنی و هادی موسوی، توسط انتشارات پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، برای دانشجویان رشته فلسفه چاپ و منتشر شده است.

کتاب انسان كنش شناسي اعتباري اثر سید حمید رضا حسنی و هادی موسوی

این کتاب در عرصه معرفت‌شناسی و فلسفه عمل نظریه «کنش اعتبار» را بررسی می‌کند؛ یعنی کنش انسانی‌ای که مبتنی بر اعتباریات اجتماعی، فرهنگی و زبانی شکل می‌گیرد. موضوع کتاب این است که چگونه برخی از کنش‌های انسانی نه بر پایه واقعیت عینی بلکه بر پایه قراردادها و باورهای مورد قبول جامعه اعتبار می‌یابند. مؤلفان در فصل‌های متعدد خود ابتدا مسئله اعتبار را به مثابه یک مؤلفه عقلانی و اجتماعی مطرح می‌کنند و سپس چگونگی تأثیر آن بر ساختارهای فرهنگی، زبانی، نهادی و اخلاقی را ترسیم می‌نمایند.

در ادامه، حسنی و موسوی به نقد جریانات فلسفی‌ای می‌پردازند که تنها امر حقیقی یا صرفاً ذهنی را مبنا قرار می‌دهند و تلاش می‌کنند نشان دهند که کنش اعتباری یکی از لاینفک تحلیل از کنش انسان در زمینه زندگی اجتماعی است. در بخش‌های بعدی کتاب، مثال‌هایی از کنش‌های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و ارتباطی آورده می‌شود تا نشان دهد نظریه کنش اعتبار چگونه در فهم رفتارهای انسانِ معاصر کاربرد دارد.

چکیده کتاب

این کتاب بر آن است تا با برقرار کردن معادله میان مفاهیم متافیزیکی سنت فلسفه اسلامی با جریانات علوم انسانی جدید، زمینه‌های فهم بهتری از علوم انسانی و همچنین استلزامات فلسفه علامه طباطبایی و بویژه نظریه اعتباریات نزد ایشان و دیگر عالمان علم اصول برای علوم انسانی فراهم کند. نظریه اعتباریات علامه طباطبایی در این میانه می‌تواند نقش مهمی ایفا کند؛ زیرا به تفسیر این نوشتار، این نظریه در ادامه مباحث علم النفس در فلسفه، به تفسیر هویت کنش و عمل انسانی می‌پردازد. اعتباریات، معارفی عملی هستند که می‌توانند واسطه میان «نظر» و «عمل» را پر کنند و به جهت هویت مفهومی‌شان با هویات نظری و مفاهیم عقل نظری ارتباط برقرار کرده و به جهت ساختاری که عقل عملی بدان‌ها می‌دهند متناسب با واقعیت‌های انسانی در حوزه عمل انسانی شکل می‌گیرند؛ به نحوی که بسان پُلی سر بر فلک عقل نظری کشیده و پا در عالم ناسوت خاک دارند.