کتاب سیر تحول تاریخ تعلیم و تربیت در ایران پیش و پس از اسلام
درباره کتاب
کتاب سیر تحول تاریخ تعلیم و تربیت در ایران پیش و پس از اسلام نوشتهٔ بهروز رفیعی، توسط انتشارات پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، برای دانشجویان رشته علوم تربیتی چاپ و منتشر شده است.
کتاب «سیر تحول تاریخ تعلیم و تربیت در ایران پیش و پس از اسلام» اثر بهروز رفیعی، اثری جامع درباره سیر تاریخی نظامهای آموزشی و تربیتی ایران است. نویسنده در این اثر به بررسی ویژگیهای تعلیم و تربیت در دوران باستان، همچون دورههای ماد، هخامنشی، اشکانی و ساسانی میپردازد و سپس تحولات آموزشی را پس از ورود اسلام به ایران تا دوران معاصر دنبال میکند. هدف اصلی کتاب، تحلیل پیوستگی و گسستهایی است که در نظام تربیتی ایران در اثر تحولات دینی، سیاسی و فرهنگی پدید آمده است.
کتاب تلاش دارد نشان دهد که چگونه آموزش در ایران از یک ساختار طبقاتی و انحصاری به نظامی مردمیتر و متنوعتر تبدیل شد. در بخش اسلامی، نقش نهادهایی مانند مکتبخانه، مدرسه و حوزههای علمیه بررسی میشود و تأثیر آموزههای قرآنی و سیره پیامبر بر روشهای تربیتی ایرانیان برجسته میگردد. این اثر برای دانشجویان رشتههای علوم تربیتی، تاریخ آموزش و مطالعات فرهنگی، منبعی ارزشمند بهشمار میآید.
چکیده کتاب
ساختار هندسی این اثر، سازوار با سرفصل مصوب درس «سیر تحول تاریخ تعلیم و تربیت در ایران پیش و پس از اسلام» سامان گرفته است. در بخش یکم، نخست از تاریخ و تاریخ آموزش و پرورش سخن رفته است؛ آنگاه و در پنج فصل به آموزش و پرورش: از منظر زرتشت؛ در عصر مادها؛ در عصر هخامنشیان؛ در عصر سلوکی و اشکانی؛ در عصر ساسانی یاد شده است.
عناوین فصول دهگانه بخش دوم چنین است: آموزش و پرورش در ایرانِ: عصر نبوی و خلفای راشدین؛ عصر اموی (41-132 ه.ق)؛ عصر نخست عباسی (132-232 ه.ق)؛ دوره طاهریان تا برافتادن غزنویان (205-447 ه.ق)؛ عصر روی کار آمدن سلجوقیان تا سرنگونی خوارزمشاهیان (429-716 ه.ق)؛ عصر ایلخانان و تیموریان (628-913 ه.ق)؛ عصر صفوی (907-1148ه.ق)؛ از آمدن افشاریان تا رفتن قاجاریان (1148-1304 ه.ق)؛ عصر پهلوی (1299-1357 ه.ش)؛ دوران جمهوری اسلامی ایران.


نقد و بررسیها
هنوز بررسیای ثبت نشده است.